Οι πτυχές των εποχών - Βασιλική Σύρμα

Τα λουλούδια απομνημονεύονται

Και τα καπέλα επιστρέφουν στο αύριο

 Με σπουδές στην Αθήνα και το Λονδίνο, η Βασιλική Σύρμα είναι σήμερα ένα πρόσωπο, που όχι μόνο σχεδιάζει καπέλα, αλλά ασχολείται εκτεταμένα και με το θεατρικό κοστούμι και έχει λάβει μέρος με τα ρούχα και τα αξεσουάρ της σε πολλές παραστάσεις.

Στο βιογραφικό σημείωμα, που θα βρούμε στην σελίδα της, μαθαίνουμε ότι έχει ασχοληθεί και με την διδασκαλία κι έχει συμμετάσχει σε αρκετά και διαφορετικά workshops, μέσα από τα οποία έρχεται σε επαφή με ποικίλες τεχνικές, που αφορούν την ζωγραφική με ραπτομηχανή ως και την τρίτη διάσταση του ενδύματος.

Η ενασχόλησή της με το θεατρικό κοστούμι μεταφέρεται και επιδρά στα σχέδια των δημιουργιών της και στα καπέλα που μας προτείνει. Φτιαγμένα λες και ανήκουν σε παλιότερη εποχή, υλοποιημένα με τρόπους σημερινούς, μπορούν να φορεθούν και να συγκεράσουν το χτες με το δικό μας αύριο.

"Το Κουκλόσπιτο" του Ίψεν, The Space Theatre, London

Από ποιόν αιώνα ήρθες εσύ;

Και σε ποιον αιώνα θέλεις να σε πάω;

   

Σκόρπιες σελίδες σε τάξη - Μαριέττα Καραμαρία

Να χωρέσω μες στην τσάντα μου κι εγώ

Σήμερα που είναι αναγκαίο να μιλήσουμε εκτεταμένα για την επαναχρησιμοποίηση υλικών, η Μαριέττα Καραμαρία μας δίνει μια ενδιαφέρουσα πρόταση, δημιουργώντας τσάντες, σουβέρ, σουπλά και καλάθια από σελίδες περιοδικών, που τις συνθέτει χρωματικά, τις συνδυάζει με δέρμα και ύφασμα  και καταλήγει σε ένα αποτέλεσμα ευφάνταστο.

Η Μαριέττα Καραμαρία έχει σπουδάσει Διακοσμητική στο Τ.Ε.Ι. Αθήνας κι έχει πάρει μέρος σε πολλές εκθέσεις.Την έχουμε δει σε παζάρια της σχολής Hill και του Meet Market και μπορούμε να την συναντήσουμε, επίσης, στο μπλογκ της, όπου δημοσιεύει κατά καιρούς τις δημιουργίες της.

Η σκέψη γύρω από την ανακύκλωση των υλικών κι όλων αυτών των πραγμάτων που τα θεωρούμε, εκ πρώτης όψεως, σκουπίδια, χρειάζεται να συζητηθεί περισσότερο και να ευοδωθεί με πολλούς πειραματισμούς. Το να εφευρίσκεις καινούργιες χρήσεις των παλιότερων υλικών και να τα μετατρέπεις σε αντικείμενα εντελώς διαφορετικά, ανοίγει ένα πεδίο πρόσφορο στη σημερινή εποχή της κρίσης

Κι όλα τα περιοδικά που κάποτε τα μάζευα

Να φορέσω κάθε κομμάτι χαρτί

Σε μια θάλασσα τετραγώνων

Να μπω στα κουτιά με τα λόγια

Και να χορέψω με το κίτρινο και το μαύρο

Μεταμορφώνομαι σε καλάθι για τα μήλα

Και κουβαλώ μαζί μου τα μολύβια

Πρωινό με συνθέσεις χιλιάδων σελίδων

Τα δαχτυλίδια των ημερών - Μαρία Αποστόλου

Home Sweet Home

H Μαρία Αποστόλου, γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1978. Σπούδασε ψυχολογία και ασχολείται με παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες.

Η ενασχόλησή της με το χειροποίητο κόσμημα ξεκίνησε το 2005 κι έχοντας παρακολουθήσει εργαστήρια και σεμινάρια σύγχρονου εικαστικού κοσμήματος στη Χαλκίδα και στο Λονδίνο, ακολουθεί μία πορεία άκρως δημιουργική, με αποκορύφωμα την συμμετοχή της στο Ring A Day project, στο οποίο έλαβαν μέρος σχεδιαστές κοσμημάτων από όλον τον κόσμο.
Επίσης, έχει πάρει μέρος σε ομαδική έκθεση κοσμημάτων με βότσαλα,στην Collioure της Γαλλίας.

Σήμερα, συνεχίζει να σχεδιάζει και να κατασκευάζει κοσμήματα στο εργαστήριό της στη Χαλκίδα, τα οποία συνδυάζουν ασήμι και ημιπολύτιμους λίθους με υλικά και αντικείμενα όπως κλωστή, ύφασμα, μαλλί, χαρτί, βότσαλα, κοχύλια, ρητίνη κ.ά.

Το ενδιαφέρον της εστιάζεται στη ευφάνταστη χρήση και το συνδυασμό υλικών, στα οποία προσδίδεται αξία, με άλλα, που μπορεί να θεωρηθούν καθημερινά,  αναλώσιμα ή λιγότερο “πολύτιμα”.

Οι κύριες επιρροές της προκύπτουν από βασικά γεωμετρικά σχήματα, φόρμες  και χρωματικούς συνδυασμούς από τον κόσμο της φύσης.

Να ξύσω τα μολύβια μου κι ύστερα να στολιστώ 

Να ενσωματωθώ στο καλοκαίρι

Φυτρώνουν ελπίδες στα χέρια μου 

Κερνάω λικέρ από ρόδι

Το φθινόπωρο με περικυκλώνει με τα χρυσάνθεμα

Την ανακαλύψαμε μέσα στη μεγάλη θάλασσα του flickr κι έπειτα από μία αλληλογραφία που είχαμε μάθαμε περισσότερα για εκείνην και τις δημιουργίες της. Εντυπωσιάζει, επίσης, το blog της, στο οποίο εκτός από τα κοσμήματα αναγράφονται καθημερινές πηγές έμπνευσης που ξεκινούν από ένα ταξίδι ή μια σκέψη, ως ένα υγρό κέικ σοκολάτας. Σύντομα, θα δούμε τα κοσμήματά της και στο Μουσείο Μπενάκη (κτήριο οδού Πειραιώς).

Καινούργιες πολιτείες

Και δάκρυα τυρκουάζ

Μια τριλογία μεταλλική στη χούφτα μου

Να κουμπώσω τις ευχές μου

Και να μου πεις, κάποια στιγμή, πού είναι το δαχτυλίδι που θα φορέσεις 

Ο Αλέξης Παπαχατζής και οι φορετοί μικρόκοσμοι

Εδώ, όμως, πρόκειται για έναν φορητό μικρόκοσμο.
Ο  Μr. D  με το κάρο του ταξιδεύει  συνεχώς στους δρόμους.

Ο Αλέξης  Παπαχατζής, προερχόμενος από καλλιτεχνικό περιβάλλον, με μητέρα αγγειοπλάστη και πατέρα σκηνογράφο - ζωγράφο, αναμείχθηκε από πολύ νωρίς στον χώρο της τέχνης. Σπούδασε και εργάστηκε ως σκηνογράφος, αγγειοπλάστης, φωτογράφος, οπερατέρ, φωτιστής, μαριονεττίστας, αργυροχρυσοχόος. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με το κόσμημα και το κουκλοθέατρο και βρίσκουμε τα κοσμήματά του στο Μουσείο Μπενάκη, (κτήριο οδού Πειραιώς), στην Λέσχη του Δίσκου  (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών) αλλά και σε επιλεγμένα καταστήματα.
Το κουκλοθέατρο αποτελεί μεγάλη πηγή έμπνευσης για τις δημιουργίες του, μιας και μεταφέρει τα σκηνικά των ιστοριών σε μία μικρογραφία από ασήμι και μινιατούρες.

Αυτό το διαλέγω ως φυλαχτό της νοικοκυροσύνης μου

Τα παραμύθια μεταφέρονται

Οι μικρόκοσμοι που φοριούνται

Ως τα τέλη Φεβρουαρίου θα τον δούμε μαζί με τους splish - splash κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9.15, και ως Μr D. κάθε Κυριακή στις 8, στο Θέατρο Φούρνος.

Την Άνοιξη περιμένουμε τα νέα από τα ταξίδια των splish - splash σε διάφορα μέρη της Ευρώπης και το καλοκαίρι ο Mr D. θα είναι στα νησιά για παραστάσεις στον δρόμο.
Με αφετηρία το παιδικό κουκλοθέατρο, μετατοπίστηκε με το πέρασμα του χρόνου στο κουκλοθέατρο ενηλίκων. "Οι διαφορές δεν είναι μεγάλες, μας είπε, έχω δει παιδιά να αντιλαμβάνονται πλήρως πολύ δυσκολότερα νοήματα από αυτά που νομίζουμε". Αν το αποτέλεσμα προκύπτει από την αλήθεια, αυτό είναι απολύτως βέβαιο, ωστόσο τέθηκε ως θέμα το τι είναι παιδικό και από πού πηγάζουν τα κριτήρια για να διαχωρίσεις ηλικιακά ένα κοινό; Έχει πολύ ενδιαφέρον, για παράδειγμα, να δει κανείς τις εικονογραφήσεις παιδικών βιβλίων που μας έρχονται από την Γαλλία, όπου συναντάς άφθονο μαύρο χρώμα στις εικόνες των παραμυθιών και δεν λογοκρίνεται ως πένθιμο ή μη παιδικό.

Στην ενασχόλησή του με το κόσμημα, πάντως, φαίνεται όχι μόνο η παραμυθική διάσταση των ιστοριών που μεταφέρονται στις δημιουργίες του, αλλά πολλές φορές και μια ειρωνία καθημερινότητας, όπως, ας πούμε, εκείνο το μενταγιόν με την μπανιέρα και την τραβηγμένη κουρτίνα, που το είδαμε από τις πρώτες του απόπειρες.

Στη συλλογή κοσμημάτων του, συμπεριλαμβάνονται πολλά ενδιαφέροντα ακόμη, που μπορείτε να τα δείτε κι εδώ